Czesi w Aberystwyth

Nie widziałem ani jednego mówiąc szczerze...

Wyjazd na zachodnie wybrzeże Walii był służbowy, choć przez bardziej doświadczonych pracowników akademickich wyjazdy takie określane są mianem turystyki akademickiej. I w sumie trudno się dziwić, bo przecież jak wyjazd nad morze to turystyka a nie praca.

Sama miejscowość jest malownicza, nawet jeśli nie liczyć stad owiec, które urozmaicają każdy kawałek Walii (myślałem, że to złośliwość pod adresem Walii, ale to jednak szczera prawda). Przy promenadzie położone są w zasadzie tylko hotele i pokoje na wynajem z olbrzymimi oknami skierowanymi na zachodzące słońce, co wygląda mniej więcej tak:

Na konferencji nie było w każdym razie żadnego Czecha, może dlatego, że w Czechach problematyka travel writing mało kogo interesuje. Czesi wolą podróżować niż pisać o podróżowaniu, co jest też jednym z powodów, dla których w czeskiej literaturze gatunek reportażu w formie znanej nam z Polski nie jest obecny.

W Aberystwyth nie było jednak żadnych innych Czechów. Nie było turystów, nie było imigrantów zupełnie jak gdyby Aberystwyth było anty-czeskie.

Nie było natomiast anty-polskie. Jak wszędzie na świecie również na krańcach Walii Polaków było pod dostatkiem. Polacy byli wśród uczestników konferencji w ramach grupy na tyle silnej by stworzyć polski panel i jeszcze mieć polski wycieczki w kilku innych grupach tematycznych. Polskich turystów nie brakowało na plaży, gdzie przy pomocy chipsów walczyli z zadziornymi mewami. Był nawet polski sklep w Aberystwyth, co oznacza, że i na co dzień Polaków na wybrzeżu Morza Irlandzkiego nie brakuje.

A gdzie Czesi?

Vycestování jak sami mówią… Czesi używają tego określenia w odniesieniu do młodzieży, która była chwilę za granicą, zobaczyła co miała zobaczyć i wróciła do domu. No i teraz są już wróceni do Czech.

Bo Czesi chętnie do swojego kraju powracają i niechętnie myślą o opuszczaniu go na dłuższy czas. Większość z nich po prostu wyjeżdża i wraca.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

"Elektronicky mordulec" czyli polsko-czeskie bzdury tłumaczeniowe.

Jakiś czas temu Leo Express reklamę połączeń do Polski oparł na tych dwóch frazach: Maszyna szałęna (PL) Rychlík Povałecz pęronówy (PL) Výpravčí Dobrze, że dodał w nawiasie język, bo Polacy by nie wpadli na to, że pociąg pospieszny to po polsku maszyna szałęna a dyżurny ruchu to powałecz pęronówy. A nazywało się to: Užitečné fráze, czyli mniej więcej przydatne frazy . Weszłam w dialog mailowy z PR-owcem z LeoExpressu i p róbowałam go przekonać, że nie musi tworzyć nowych słówek, bo to, co jest, już nam dostarcza dużej radości, a jego kampania ma mniej więcej tyle wspólnego z prawdą, co stwierdzenie, że po czesku tytuł filmu "Terminator" to "Elektornický mordulec" a wiewórka to rzeczywiście dřevní kocour" a nie veverka, która wygląda tak: fot.: http://www.wallpapers13.com Po co wymyślać nowe znaczenia, jak można czerpać z tego, co jest naprawdę: akademik - kolej biustonosz – podprsenka karaluc...

Czytaj więcej

Czy warto zakładać firmę w Czechach - plusy i minusy.

To, co dla mnie jest chyba jedną z największych zalet, to ludzkie i pomocne podejście urzędników. Oni nie utrudniają. Nie zakładają, że każdy przedsiębiorca jest złodziejem. Nie szukają haków, nie niszczą firm. Jeśli przedsiębiorca wywiązuje się ze swoich obowiązków, nie robi przekrętów, to może nawet nie wiedzieć, że są jakieś urzędy kontrolne. Większość Polaków zakładających firmy w Czechach wybiera albo 1 osobową działalność gospodarczą (OSVC) albo spółkę z o.o. (S.R.O). Urząd Skarbowy Olomouc, źródło https://www.firmy.cz/detail/2624785-financni-urad-olomouc-olomouc-lazce.html Spółka z o.o. Podatek CIT – 19 proc Dywidenda – zaliczki lub po zakończeniu roku; opodatkowana jest w kraju rezydencji podatkowej wspólnika Członek zarządu nie musi być zatrudniony w spółce ani płacić ubezpieczeń, choć polecamy ze względu na emeryturę. Deklaracje VAT podawane sa miesięcznie, zwrot VAT następuje do 25 dnia następnego miesiąca. Spółka z o.o.- kapitał zakładowy wyma...

Czytaj więcej

Skąd ten blog?

Jedna z książek Mariusza Szczygła nosiła tytuł "Zrób sobie raj". Po przeczytaniu jej zaczęliśmy się zastanawiać czy rzeczywiście swego czasu zdecydowaliśmy się całą rodziną żyć w raju. Decyzja podjęła się niejako sama - po czterech latach pobytu w Czechach sama myśl o powrocie do Polski wydawała się dziwna, bo wiedzieliśmy już wówczas, że są spokojniejsze miejsca do życia niż Polska. Wiedzieliśmy, że są miejsca w których życie stawia mniejszy opór, w których nie trzeba każdego dnia walczyć, w których urzędnik potrafi w petencie zobaczyć człowieka, w których praca nie musi prowadzić do poświęcenia, w których chodząc wieczorem po mieście nie trzeba się bać. Ale żeby od razu raj...? W ramach tego bloga chcielibyśmy znaleźć dla nas samych odpowiedź na pytanie, czego nie lubimy w Polsce tak bardzo, że określa to nasz sprzeciw wobec kraju, z którego pochodzimy.

Czytaj więcej

Płać i płacz czyli o wymianie złotych na korony albo koron na złote

Polscy znajomi często nas pytają, czy pomożemy im w założeniu konta w czeskim banku. Pomóc w tym możemy, ale bez adresu pobytu w Czechach lub adresu firmowego (choćby wirtualnego) czeskie banki i tak nie wyrażają zgody na założenie konta. Tak samo zresztą jest w Polsce, czeskie firmy bez polskiego adresu też mają problem z otwarciem konta. Słyszałam, że w Paribas po przekopaniu się przez długą i żmudną papierologię można takie konto czeskiej firmie otworzyć (ale ja osobiście po przejściach z bankiem Paribas zdecydowanie odradzam jakiekolwiek kontakty z tą instytucją - Michał). zdj.własne Ja w Czechach mam jeden ulubiony bank i jest nim Fio Bank. Mają świetną bankowość internetową i możliwość przesyłania SMS-ów potwierdzających na polski numer telefonu, co naprawdę jest rzadkością. Nie cierpię natomiast KB. Ile ja się nawalczyłam z tym ich kluczem zabezpieczającym jak go wprowadzali! :) W końcu zmieniłam bank, bo u mnie to po prostu nie działało. Niestety jeden z moich kli...

Czytaj więcej

Czesi rżną Greka czyli jaka piękna katastrofa

Kiedy ogłaszano wstępne wyniki wyborów w Czechach wielu moich znajomych w tym kraju cieszyło się niezmiernie - strzelały korki od szampana, lało się piwo, śpiewano z radości. Kilka dni później radość pomiędzy zwykłymi Czechami nie jest mniejsza, ale wśród komentatorów zaczynają się pojawiać głosy ostrożniejsze. Ponieważ zaś nasz blog nie rości sobie pretensji do poważnych komentarzy, my możemy sobie powiedzieć otwarcie: radość Czechów to stan euforii przypominający finał opowieści, którą Nikos Kazandzakis wziął z życia, a na podstawie której powstał jeden z najlepiej rozpoznawalnych filmów - "Grek Zorba". Przypomnijmy: na Kretę przyjeżdża młody Brytyjczyk, który odziedziczył nieczynną kopalnię węgla brunatnego - taki mniejszy Turów w lepszym klimacie. W ponownym uruchomieniu pomaga mu tytułowy Zorba. Początkiem odbudowy kopalni ma być konstrukcja kolejki, która w finale opowieści wali się z łoskotem. W filmie pada wówczas z ust Zorby słynna fraza "jaka piękna katastrof...

Czytaj więcej

Czechy czyli robimy sobie raj

Szukaj na tym blogu